Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9913 K.2023/3666

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.08.2015 tarih ve 2015/18272 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında, kullandığı taşıt kredisine istinaden yapılan rehinin paraya çevrilmesi yoluyla takipte, rehinli araçta yapılan kıymet takdiri neticesi muhtelif parçalarının sökülmüş olduğunun tespit edildiği bu suretle muhafaza görevini kötüye kullanma suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1.ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Antalya 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli ve 2015/1188 Esas, 2016/603 Karar sayılı kararı ile sanığın güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 155/1, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve doğrudan 24.320.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Yukarıda anılan kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

15. Ceza Dairesinin, 11.03.2021 tarih ve 2020/12612 Esas, 2021/2743 Karar sayılı kararıyla; '' mahkemece suç vasfında hata yapılması ' nedeniyle bozma kararı verilmiştir. 4. Bozma üzerine Antalya

24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.02.2022 tarihli ve 2021/275 Esas, 2022/141 Karar sayılı kararı ile sanığın muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 289/1-2, 62, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca hapisten çevrili 740.00 TL ve doğrudan 20.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, resmen teslim şartının gerçekleşmediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1-Rehinin paraya çevrilmesi yoluyla takip neticesi icra dairesi tarafından yapılan kıymet takdiri sırasında suça konu aracın muhtelif parçalarının sanık tarafından söküldüğünün tespit edildiği, kayıp parçaların akıbetininde bilinmediği, ayrıca oluşan zararın giderilmediği hususlarının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2. Haciz tutanakları, katılan beyanı ve sanık savunması dosyada bulunmaktadır.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragraflarda bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmlarına uyulduğu ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak suça konu aracın muhtelif parçalarının eksik olduğunun tespit edildiği 16.01.2015 tarihi yerine 2015 yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi yazım hatası olarak kabul edilmiştir Şikayetçi İş Bankası A.Ş ile kredi kullanan sanık arasında kredi ile motorlu taşıt aracı alımı sırasında düzenlenen Taşıt Kredisi ve Rehin Sözleşmesine istinaden sanığın kredi ile satın ve teslim aldığı taşıt aracının trafik tescil kaydına ‘’rehin şerhi’’ konulduğu, kredi borcunun ödenmemesi üzerine katılan banka tarafından rehnin paraya çevrilmesi sureti ile takip başlatıldığı olayda;

rehnin 5237 sayılı Kanun'un 289.maddesinde belirtilen kamu idaresince konulmuş bir rehin/haciz olmadığı, teslim işleminin de, yetkili resmi organ veya görevli tarafından teslim edilmiş “resmen teslim olunan mal" kapsamında kalmadığı, bu nedenle muhafaza görevini kötüye kullanma suçunun oluşmayacağı ancak;

katılan tarafından başlatılan icra takibi neticesi ele geçirilen rehinli aracın icra müdürlüğüne teslimi için kıymet takdiri sırasında muhtelif parçalarının söküldüğünün tespit edilmesi üzerine sanığın araç üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunduğu iddia olunan eyleminin, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 331. maddesinde düzenlenen ‘’Alacaklısını zarara uğratmak kastiyle mevcudunu eksiltmek’’ suçunu oluşturabileceği,

bu suçla ilgili davaya bakmanın ve delilleri değerlendirmenin aynı Kanun'un 346. maddesi uyarınca İcra Mahkemesinin görevi kapsamında olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken davaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR