Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/1007 K.2024/2760

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I- Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, II-Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2020 tarihli ve 2019/74 Esas, 2020/187 Karar sayılı içtihadında da değinildiği üzere; sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesinin yanı sıra nitelikli hal olarak kabul edilen 5237 sayılı Kanun’un 143. maddesinin de uygulanmasının talep edilmesi ve bu itibarla talep edilen cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca zorunlu olarak müdafi tayini gerektiğinin gözetilmemesi,