Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/10253 K.2025/3008

I. Katılan ...'in temyiz isteminin incelenmesinde

Katılan ...'in atılı suç bakımından doğrudan zarar görmediğinin anlaşılması karşısında, temyize hak ve yetkisi olmayan katılan ...'in temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Katılan ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, denetim amaçlı kendisini durdurmak isteyen polis memurunun bindiği motosiklete vurmak suretiyle zarar vermesi şeklinde gerçekleşen eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a. maddesinde düzenlenen kamu malına zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli (olağan) dava zamanaşımının, 04.11.2014 olan ilk mahkûmiyet tarihi ile 25.03.2024 olan ikinci mahkûmiyet tarihi arasında gerçekleştiği gözetilmeden, sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,