Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/1053 K.2024/3173

Tebliğname tebliğinin usulsüz yapılması nedeniyle Dairenin 12.11.2019 tarihli onama kararının kaldırılarak Tebliğname tebliğinin usûlüne uygun yapılmasından sonra hükmün onanması İTİRAZA KONU KARAR : Onama İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı Yargıtay

2. Ceza Dairesinin, 12.11.2019 tarihli ve 2019/6996 Esas, 2019/17496 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.01.2024 tarihli ve KD-2024/2468 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesinde belirtilen "Sanığın lehine itirazda süre aranmaz." hükmü uyarınca yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 18.01.2024 tarihli tebliğname ile “Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün onanması” talep edilmiş, temyiz talebini inceleyen Yargıtay

2. Ceza Dairesinin, 12.11.2019 tarihli ve 2019/6996 Esas, 2019/17496 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuk hakkında "hırsızlık suçundan yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi onanmasına,” karar verilmiş;

ancak 12.03.2019 tarihli tebliğnamenin Bursa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olan suça sürüklenen çocuğa bizzat kendisine okunup anlatılmak suretiyle tebliği yerine, bilinen son adresinde yakınına yapılan tebliğname tebliği işleminin geçersiz olması karşısında, tebliğnamenin usûl ve yasa hükümlerine uygun olarak tebliğ edilmemesi sebebiyle itiraz kanun yoluna başvurulmuştur.

II. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.06.2011 tarihli ve 6/94-133 sayılı kararında da belirtildiği üzere Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 12.11.2019 olan onama karar tarihi ile 27.02.2024 olan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabul edildiği tarih arasında zamanaşımının durduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Tebligat tarihinde cezaevinde bulunan suça sürüklenen çocuğa 12.03.2019 tarihli tebliğname tebliğ edilirken, 5271 sayılı Kanun'un 35. maddesinde öngörülen usûle uygun olarak evrakın içeriği okunup, anlatılmak suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunduğu, ancak tebligatın suça sürüklenen çocuğun bildirdiği bilinen son adresinde yakınına tebliğinin yapıldığı, buna göre yapılan tebliğname tebliği işleminin geçersiz olması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2. fıkrası gereği Yargıtay

2. Ceza Dairesinin, 12.11.2019 tarihli ve 2019/6996 Esas, 2019/17496 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA, UYAP sistemi karar numarası verildiği takdirde bu dosya üzerinde devamında işlem yapılmasına izin vermediğinden, karar numarası verilmeksizin UYAP’taki esas sırasının açıklamalar bölümüne itirazın kabulü ile önceki Yargıtay

2. Ceza Dairesinin, 12.11.2019 tarihli ve 2019/6996 Esas, 2019/17496 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk yönünden kaldırıldığı hususunun şerh edilmesine, takiben suça sürüklenen çocuğa Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.03.2019 tarih, 2015/273091 tebliğname numaralı tebliğnamesinin usûlünce tebliğ edilmesi için dosyanın yazı işleri müdürlüğüne teslimine, tebligat işleri tamamlandıktan sonra dosyanın esasının incelenmesine dair ara karar verildiği; ilgili tebliğnamenin suça sürüklenen çocuğa 15.02.2024 tarihinde usûlüne uygun olarak tebliğ edildiği belirlenerek yapılan inceleme neticesinde.