Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/11007 K.2024/14783

ı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.07.2024 tarihli ve KYB-2024/66460 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz veya istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddî boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği gözetilerek yapılan incelemede, Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay

2. Ceza Dairesinin 11/12/2023 tarihli ve 2023/18451 esas, 2023/8639 karar sayılı ilamında yer alan "..Suça sürüklenen çocuklar tarafından şikâyetçinin iş yerinin yan tarafında park halinde bulunan 23 ... plaka sayılı aracın kablolarının kesilip düz kontak yapılmak suretiyle çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, suça konu araca bu şekilde zarar da verildiğinden bahisle, suça sürüklenen çocukların mala zarar verme suçundan da mahkûmiyetlerine karar verilmiş ise de;

hırsızlık suçunun konusu olan araç ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukukî yararın tek olması karşısında, ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden, bu suçtan da mahkûmiyet kararları verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, Somut olayda, sanıkların olay tarihinde fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek müştekiye ait aracın plakalarını sökmek suretiyle hırsızladıkları esnada, plakalıklara zarar vermeleri sebebiyle nitelikli hırsızlık suçunun yanı sıra mala zarar verme suçundan da mahkûmiyetlerine karar verilmiş ise de,

hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı, eylemin bir bütün olarak hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin, sanıkların beraatleri yerine, yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

2. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesi uyarınca, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında,

sanık ...'in bilinen en son adresine çıkarılan tebligatın bila gelmesi üzerine MERNİS adresine yapılmadan 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca yapılan tebligatın usûlsüz olduğu ve inceleme konusu hükmün kesinleşmediği anlaşılmıştır.

3. Henüz kesinleşmediği belirlenen inceleme konusu sanık ... hakkındaki kararın itiraz yoluna tabi olduğu, olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. 4. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4. maddesinin (d) bendinin.

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

5. Somut olayda, hükümlüler ... ve ...'ın olay tarihinde fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek şikâyetçiye ait aracın plakalarını sökmek suretiyle çaldıkları esnada, plakalıklara zarar vermeleri sebebiyle nitelikli hırsızlık suçunun yanı sıra mala zarar verme suçundan da mahkûmiyetlerine karar verilmiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.01.2014 tarihli ve 2013/2-686 Esas, 2014/19 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında;

ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı, eylemin bir bütün olarak hırsızlık suçunu oluşturacağı anlaşılmıştır.

6. 5271 sayılı Kanun’un 223/2. maddesinin (a) bendi uyarınca hükümlüler ... ve ...'ın beraatlerine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla mahkûmiyet hükümleri kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, sanık ... hakkındaki kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE, dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının hükümlüler ... ve ... hakkındaki kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Aksaray

6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2022 tarihli ve 2021/106 Esas, 2022/310 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin hükümlülerin cezalarının kaldırılmasını gerektirdiğinden, hükümlüler hakkında mala zarar verme suçundan kamu davası açılmış ise de.