Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2024/11045 E. , 2024/14608 K. "İçtihat Metni" T U T U K L U MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2024/2184 E., 2024/1372 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama I - İş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2024/11045 E. , 2024/14608 K. "İçtihat Metni" T U T U K L U MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2024/2184 E., 2024/1372 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama I - İş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 09.05.2024 tarihli ve 2024/2184 Esas, 2024/1372 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık hakkında, Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2024 tarihli ve 2024/302 Esas ve 2024/290 Karar sayılı kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından sırasıyla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2-4, 53 ve 151/1, 53. maddeleri uyarınca kurulan 1 yıl ve 4 ay hapis cezaları ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezaların türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, II - Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde, İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, sanık müdafiinin temyiz isteminin 291/1. maddesi gereği süresinde olduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, müdafii bulunsa bile sanığın da temyiz hakkı bulunduğundan ve kararın daha önce ayrıca sanığa tebliğ edildiğine dair dosya kapsamında ve UYAP'ta herhangi bir bilgi bulunmadığından, sanığın öğrenme üzerine 18.07.2024 tarihli temyiz isteminin de süresinde olduğunun kabulü gerektiği, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin '”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin istinaf kararında usulüne uygun bir inceleme yapılmadan başvurunun reddedildiğine, katılan tarafın iddialarının çelişki içerdiğine, müvekkilinin bahsi geçen telefon markasını çaldığına dair kesin bir delil bulunmadığına, sanığın üzerine atılı suçu inkar etmemekle birlikte, almış olduğu telefonun marka ve modelini de açıkça izah ettiğine, yerel mahkemenin, müvekkilinin yargılamayı sürüncemede bırakmayan samimi ikrarını göz ardı ederek, hükmetmiş olduğu cezadan iyi hal indirimi uygulamadığına, suç tarihinde müvekkilinin maddi olarak sıkıntılar yaşamakta ve yiyecek ekmek dahi bulmakta zorlanmakta olduğuna, katılanın telefon dükkanında tezgah üzerinde birden fazla telefon bulunduğu halde müvekkilinin yalnızca gereksinimi kadarını aldığına, almış olduğu telefonun değerinin oldukça düşük olduğuna, malın değerinin azlığı nedeniyle ceza indirimi uygulanması gerektiğine; sanığın temyiz isteminin ise, cezanın üst hadden verildiğine, hiçbir indirim maddesinin uygulanmadığına, samimi ikrarda bulunup yargılamayı sürüncemede bırakmadığına, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanması talebi olduğu halde uygulanmadığına ve çok pişman olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi’nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.