Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/11172 K.2025/16861

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde.

Suça sürüklenen çocukların şikâyetçiye ait kilitli olan iş yerine girerek suça konu parayı çalmaları şeklindeki eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 1 43... /2. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-d, 66/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin 14.06.2016 olan ilk mahkumiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, II- Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince. Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 04.07.2022 tarihli bozma ilamı öncesi yapılan yargılamada iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan tayin olunan 6 ay hapis cezalarının mahkemece 5237 sayılı Kanun 52/2. maddesi uyarınca takdiren günlüğü 20,00 TL tutardan seçenek yaptırıma çevrilerek suça sürüklenen çocukların neticeten 3.600,00 TL adlî para cezası ile cezalandırıldıkları, aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca adlî para cezalarının 24 eşit taksitte ödenmesine karar verildiği ve anılan hükmün yalnızca suça sürüklenen çocuklar müdafileri tarafından temyiz edildiği,

bu hükümler aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı gözetilerek suça sürüklenen çocuklar hakkında tayin olunan cezaların 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak dikkate alınmadan ve ayrıca daha önce hapis cezasına mahkûm edilmeyen ve fiili işlediği tarihte on sekiz yaşını doldurmamış bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin yasal bir zorunluluk olması nedeniyle bozma sonrası hükmedilen 1 yıl hapis cezalarının aynı Kanun'un 50/3 maddesi uyarınca adli para

cezasına çevrilmesinden sonra tayin edilen adlî para cezalarının 3.600,00 TL adlî para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan;

hüküm fıkrasına " ...hükmedilen 1 yıl hapis cezalarının 5237 sayılı Kanun 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin önceki takdirine göre günlüğü 20,00 TL tutardan seçenek yaptırıma çevrilerek 7.300,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince tayin olunan adlî para cezalarının 3.600,00 TL adlî para cezası üzerinden infazının yapılmasına,