Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/12654 K.2025/2008

Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu (İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149/1-d ve 35. maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına hükmedildiği, sanık müdafiinin istinaf talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak,

sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 35. ve 62 maddeleri gereğince 3 yıl 9 ay hapis cezasına, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun'un 116/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına hükmedildiği anlaşılmakla, suç vasfı değişikliği sebebiyle ve katılan vekilinin suç vasfının yağma olduğuna yönelik temyizine göre hükmün temyizi kabil olduğu), 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin "ikamette bulunan eşyalar üzerinde sanığın parmak izinin tespit edilmediğine, olaydan 1,5 yıl sonra yapılan canlı teşhise dayanarak sanığın cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğuna, sanığın suçluluğunu gösterir tanık beyanı, kamera kaydı veya parmak izi tespitinin olmadığına, bu itibarla da sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine";

katılan vekilinin temyiz isteminin ise, "sanığın katılana karşı gerçekleştirdiği davranışlarının yağma suçunu oluşturduğunun kabulü gerekmekte iken, hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından cezalandırılmasının usûl ve yasaya aykırı olduğuna, sanık hakkında kasten yaralama suçundan da hüküm kurulması gerektiğine, yeterli gerekçe gösterilmeksizin sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesinin uygulanmasının usûl ve yasaya aykırı olduğuna" yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplerle sınırlı olarak yapılan incelemede.

Sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince yağma suçundan verilen mahkûmiyet kararı kaldırılarak, hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından sanığın mahkûmiyetine dair kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının,