Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/129 K.2024/19246

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, yokluğunda verilen ve tebliğ tarihinde cezaevinde bulunan sanığa 14.07.2015 tarihinde cezaevi dışında yapıldığı belirtilen tebliğin geçersiz olduğu anlaşıldığından,

sanığın 24.11.2023 tarihli eski hale getirme istemi yerinde olup, öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın hırsızlık suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 8 yıllık olağan zamanaşımının 21.04.2015 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,