Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/13144 K.2024/17126

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Kolluk görevlilerince 29.12.2013 tarihinde düzenlenen tutanak içeriğine göre sanıkların kovalama sırasında üzerinden attıkları malların şikâyetçinin konutundan çalınan malların bir kısmı olduğu ve şikâyetçi tarafından teşhis edilerek teslim alındığı,

şikâyetçinin soruşturma evresinde alınan ifadesinde çalınan malların bir kısmının bulunarak kendisine iade edildiği geri kalan mallarının takdiri değerinin 1.500,00 TL olduğu ve bu paranın da suça sürüklenen çocuk ...'ın babası tarafından karşılandığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, yalnızca kısmi iadede bulunan veya iadeyi sağlayan fail ya da faillerin etkin pişmanlık hükmünden yararlandırılması gerekeceğinden, suça sürüklenen çocuk ... hakkında şikâyetçiye yönelik hırsızlık eyleminde etkin pişmanlık koşulları oluşmadığı hâlde,

suça sürüklenen çocuğun cezasından indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.