Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/1337 K.2025/5966

Sanığın yargılama sırasında bildirdiği son adrese yapılan gerekçeli karar tebliğinin imzadan imtina eden 18 numaralı kapı komşusuna yapıldığı, tebligat evrakından kime haber verildiğinin tespit edilememesi sebebi ile tebliğ işleminin usule uygun olmadığının anlaşılması karşısında sanığın 03.08.2018 tarihli temyiz ve eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğu, Mahkemece temyiz talebinin reddine ilişkin 07.08.2018 ve 26.10.2018 tarihli ek kararların yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibari ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: