Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/13795 K.2025/2663

Başsavcılığının 04.10.2024 tarihli ve KYB-2024/98183 sayılı kanun yararına bozma isteminin; " Somut olayda, sanığın müştekilere ait apartmanda bulunan klimaların bakır boru ve kablolarını çekip koparmak suretiyle çaldığından bahisle üzerine atılı hırsızlık ve mala zarar verme suçlarını işlediği iddia edilmiş ve mahkemece de bu suçlardan mahkûmiyetine karar verilmiş ise de, sanık hakkında hırsızlık suçunun konusunu oluşturan eşyaya, bu suçu işlemek amacıyla zarar verme eyleminin bir bütün olarak hırsızlık suçunu oluşturduğu, sanığın hırsızlık kastının suça konu bakır boru ve kablonun mülkiyetine yönelik olduğu,

söz konusu kablo ve boruya zarar verilmesine yönelik eylemin ayrıca cezalandırılamayacağı gözetilmeden, mala zarar verme suçundan açılan kamu davasında sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde, Kabule göre de, benzer bir olaya ilişkin olarak ilişkin olarak Yargıtay

6. Ceza Dairesinin 01/03/2022 tarihli ve 2021/7590 esas, 2022/2725 karar sayılı ilamında belirtildiği gibi sanığın aynı binada oturan farklı müşteki ve katılanlara karşı aynı gün ve saatte binanın ortak kullanım alanında gerçekleştirdiği mala zarar verme eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi gereğince zincirleme suç hükümleri tartışılmadan yazılı şekilde 6 ayrı mala zarar verme suçundan mahkumiyetine karar verilerek fazla ceza tayin edilmesinde, isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 08.03.2023 tarihli ve 2023/478 Esas, 2023/324 Karar sayılı kararı ile, "...sanığın aynı binada oturan müştekiler ve katılanların ortak kullanım alanı olan apartman boşluğundaki klima sistemlerine ait bakır boru hatlarını hırsızlaması şeklinde gerçekleşen eyleminin tek bir konut dokunulmazlığını ihlal etme suçuna vücut verdiği,

buna göre tek suçtan hüküm kurulması gerekirken her bir müşteki ve katılana yönelik 6 ayrı konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi... ve ... sanığın aynı binada oturan farklı müşteki ve katılanlara karşı aynı gün ve saatte binanın ortak kullanım alanında gerçekleştirdiği hırsızlık eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/2 maddesi gereğince zincirleme suç hükümleri tartışılmadan yazılı şekilde 6 ayrı bina içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilerek fazla ceza tayin edilmesi..." nedenleri ile hırsızlık ve konut dokunulmazlığının

ihlâli suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerinin bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararında belirtilen hukuka aykırılığın aynı Kanun’un 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,

zira her ne kadar 5271 sayılı Kanun'un 289 ve 280. maddeleri uyarınca hükümlerin bozulmasına karar verilmiş ise de, bozma nedeni olarak gösterilen hukuka aykırılığın bu maddeler kapsamına girmediği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmayacağı gözetilerek.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 08.03.2023 tarihli ve 2023/478 Esas, 2023/324 Karar sayılı kararı ile bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince verilecek kararın hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olacağı belirlenerek yapılan incelemede.

Sanığın şikâyetçiler ve katılanların oturduğu apartmanın merdiven boşluğundaki klima boruları ve elektrik kablolarını sökerek alması şeklindeki olayda, sanığın mala zarar verme suçundan da mahkûmiyetine karar verilmiş ise de; hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukukî yararın tek olması karşısında, ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden, bu suçtan da mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2022 tarihli ve 2022/1314 Esas, 2022/1185 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle, sanığın unsurları oluşmayan mala zarar verme suçundan BERAATİNE, mala zarar verme suçundan tayin olunan cezaların çektirilmemesine,