Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/13813 K.2025/5199

İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.09.2003 tarihli ve 2003/427 Esas, 2003/740 Karar sayılı kararının hükümlü tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Hükümlünün 29.03.2024 tarihli dilekçesindeki anlatımlardan temyiz başvurusu ile birlikte eski hâle getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılması ve eski hâle getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması sebebiyle dosyanın incelenmek üzere Dairemize gönderildiği belirlenerek yapılan incelemede.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.01.2007 tarihli ve 2007/3-9 Esas, 2007/18 sayılı kararında belirtildiği üzere.

5271 sayılı Kanun'un 232/6 ve 34/2. maddeleri ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310. maddesine göre kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek biçimde açıkça gösterilmesi gerektiği hâlde, karar tarihinde İzmir Buca Ceza İnfaz Kurumu'nda tutuklu olarak bulunan sanığın yüzüne karşı tefhim edilen 04.09.2003 tarihli kararda yasa yolu başvurusunun usulü ve süresi belirtilmeyerek yanıltıldığı anlaşılmış ise de;

sanığın ilk olarak 16.03.2020 tarihli dilekçe ile herhangi bir temyiz isteminde bulunmadan hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulanmasını talep ettiği, Mahkemece bu talebin 25.03.2020 tarihli ek kararla reddedildiği ve ek kararın da sanığa 08.04.2020 tarihinde bulunduğu cezaevinde tebliğ edildiği,