Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/15621 K.2025/2352

Sanığın hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından mahkûmiyetine ilişkin Gaziosmanpaşa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.04.2018 tarihli ve 2018/60 Esas, 2018/885 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 27.05.2019 tarihli ve 2018/3099 Esas, 2019/1190 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği,

kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 12.10.2022 tarihli Tebliğnamede sanığın 15 günlük süreden sonra hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından talebin reddine karar verilmesi yönünde görüş bildirildiği, Dairemizin 21.12.2022 tarihli ve 2022/11242 Esas, 2022/21335 Karar sayılı kararı ile sanığın eski hâle getirme ve temyiz talebinin reddine karar verildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.10.2024 tarihli ve KD-2024/95561 sayılı itirazı üzerine 5271 sayılı Kanun'un 308. maddesi uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosya Dairemize gönderilmekle yapılan inceleme sonucu Dairemiz tarafından verilen 21.12.2022 tarihli ve 2022/11242 Esas, 2022/21335 Karar sayılı ilâmına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 31.10.2024 tarihinde yapılan itirazın KABULÜNE ve Dairemizin ret kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede.

Sanığın yokluğunda verilen Bölge Adliye Mahkemesinin 27.05.2019 tarihli kararının 03.06.2019 tarihinde, muhatabın tebliğ anında adresinde bulunmaması nedeniyle muhatap ile aynı konutta ikamet ettiğini beyan eden görünüşe göre 18 yaşını bitirmiş ve ehliyeti olan ablası Kevser Yıldırım imzasına tebliğ edildiği,

sanığın 09.08.2019 tarihli eski hâle getirme ve temyiz talebi üzerine Dairemizce temyiz incelemesinin yapıldığı 21.12.2022 tarihinde UYAP kayıtlarında yapılan incelemede, "aradığınız kişiye ait kayıt bulunamadı" ibaresinin görülmesi nedeniyle sanık hakkında yapılan tebligat geçerli kabul edilerek Dairemizin 21.12.2022 tarihli ve kararı ile sanığın eski hâle getirme ve temyiz talebinin reddine karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.10.2024 tarihli itirazının Dairemize intikal etmesi üzerine UYAP kayıtlarında yapılan incelemede yine aynı ibarenin yer aldığının görüldüğü,

ilk derece mahkemesi ve cezaevinin aranması sonucunda sanığın tebligat tarihinde cezaevinde olduğunun şifahen bildirilmesi üzerine, UYAP kayıtlarında Dairemizin 13.01.2024 tarihli yazısı üzerine yapılan düzeltme işlemi sonucuna göre sanığın kararın tebliğ edildiği tarihte Marmara 2 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu, bu nedenle yapılan tebligatın geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

I. Sanık hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde. İlk derece mahkemesi kararının istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 27.05.2019 tarihli ve 2018/3099 Esas, 2019/1190 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü.

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin "suçu samimi olarak ikrar ettiği, aslında şikâyetçi ile uzlaşmış olmalarına rağmen şikâyetçinin uzlaşmadan vazgeçip farklı istekler ile sürdüğü, bunları duruşmada ileri sürme imkânı bulamadığına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 27.05.2019 tarihli ve 2018/3099 Esas, 2019/1190 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziosmanpaşa 11. Asliye Ceza Mahkemesine,