Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/15641 K.2025/9145

I)Hakaret, tehdit ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlere yönelik olarak İçişleri Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

İçişleri Bakanlığının anılan suçlardan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle hükümleri temyiz hakkı bulunmadığından İçişleri Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin CMUK’un 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II)Hakaret, tehdit ve görevi yaptırmamak için direnme ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik olarak sanığın temyiz istemi ile kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Katılan sıfatını alabilecek surette kamu malına zarar verme suçundan zarar görmüş bulunan İçişleri Bakanlığı’nın duruşmadan haberdar edilmediği ve hükmün yokluğunda verildiği, Dairemizin 13.12.2023 tarihli gönderme kararı akabinde İçişleri Bakanlığı vekilinin sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünü 24.05.2024 havale tarihli dilekçesi ile temyiz ettiği, temyiz isteminin süresinde olduğu ve anılan suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığı’nın 5271 sayılı CMK'nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek,

suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığı vekilinin 24.05.2024 havale tarihli temyiz dilekçesi ile hükmü temyiz etmekle katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla, verilen kararı temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyan İçişleri Bakanlığı’nın aynı Kanun’un 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın ehliyetsiz olması ve alkollü görünüm sergilemesi nedeniyle alkol ölçümünün yapılması ve aracının parka çekilmesi için işlemlerin yapılmak istenmesi üzerine görevli polis memurları olan katılan ... ile şikayetçi ...'a "şerefsizler, Allah belanızı versin, g.t.verenler, sizi öldürürüm, a...za koyarım" demek suretiyle tehdit etmek suretiyle direnmesi ve alenen hakaret etmesi, hemen akabinde şikâyetçi ...'a yumruk atmak suretiyle adı geçen şikâyetçiyi basit tıbbi bir müdahale ile giderilebilir şekilde yaralaması,

sanık tarafından darbedilen şikâyetçi ... hastaneye rapor almak üzere gittiğinde hastanede bulunan şikâyetçi ...'a "seni öldürürüm" demek suretiyle tehdit etmesi, gözaltına alındıktan sonra sanığın polis merkezi Amirliği’nin demir parmaklıklarını tekmeleyip, içeride tuvaletini yapıp battaniyeye silerek kamu malına zarar vermesi, şeklindeki eylemlerine uyan, 5237 sayılı TCK'nın 265/1, 43; 125/3-a, 125/4, 43; 106/1-1.c..

152/1-a maddelerinde tanımlanan suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının 28.03.2016 olan mahkûmiyetler tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,