Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/16575 K.2025/2928

Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında bozmaya uyularak kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü. I- Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II- Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde. Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Sanık hakkında daha önce kurulan 03.12.2015 tarihli hükmün, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından lehe olarak temyizi üzerine Dairemizin 12.01.2022 tarihli ilâmı ile bozulduğu, bu haliyle kazanılmış hak teşkil eden 03.12.2015 tarihli hükümde sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uygulanmadığı halde, 13.02.2024 tarihli hükümlerde, CMUK'nın 326/son maddesindeki kazanılmış hak gözetilmeden, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,