Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/16582 K.2024/21272

Başsavcılığının 22.11.2024 tarihli ve KYB-2024/113130 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, sanığın yokluğunda verilen Ceyhan 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/10/2020 tarihli kararının, cezaevinde olduğundan bahisle ...Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından sanığa bizzat 29/04/2021 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmış ise de. Yargıtay

2. Ceza Dairesinin 16/02/2022 tarihli ve 2021/21153 esas, 2022/2400 karar sayılı ilâmında yer alan, " ...Yoklukta verilen kararın duruşmasında Sivas E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...

08.04.2015 tarihinde tebliğ edilen hükmün yasa yolu bildiriminde CMK'nın 263'ncü maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi” ve cezaevinde olan sanığa yapılan tebligatın 5271 sayılı CMK'nın 35/son maddesi uyarınca kendisine okunup anlatılmadan tebliğ edilmesinden dolayı usûlsüz olduğu ve gerekçeli karar tebliği işlemi geçersiz olduğundan hükmün usûlüne uygun kesinleşmediği belirlenmekle;

kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından" şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, ceza infaz kurumunda bulunan sanığın yüzüne karşı veya yokluğunda verilen kararlarda 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesi uyarınca ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak veya bu hususta bir dilekçe vermek suretiyle karara karşı kanun yollarına başvurabileceği hususunun gösterilmesi ve ayrıca sanığa SEGBİS vasıtasıyla hükmün açıklandığı celsedeki tutanağın ve kısa kararın UYAP vasıtasıyla bir örneğinin gönderilmesi gerektiği,

Osmaniye 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü bulunduğu halde duruşmaya SEGBİS marifetiyle katılan sanığın yokluğunda verilen kararda, 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesi uyarınca maddesi uyarınca ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak veya bu hususta bir dilekçe vermek suretiyle de kararı istinaf edebileceği hususunun gösterilmediği gibi bu hususun anılan Ceza İnfaz Kurumu aracılığıyla 29/04/2021 tarihinde yapılan tebliğ işleminde de belirtilmediği, bu haliyle anılan kararın kesinleşmediğinin anlaşılması karşısında, sanığın istinaf talebinin süresinde olduğu kabul edilerek,

dosyanın istinaf incelemesinin yapılabilmesi için Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerekirken, yazılı şekilde talebin reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir. 2. Ceyhan

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2020 tarihli mahkûmiyet kararının sanığın yokluğunda verildiği, kararın cezaevinde olan sanığa 29.04.2021 tarihinde tebliğ edildiği ancak tebliğ edilen hükmün yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı istinaf edebileceğinin belirtilmemesi” nedeniyle tebliğin usûlsüz olduğu, sanığın kararı 17.05.2021 tarihinde istinaf etmesi üzerine mahkemenin 22.06.2021 tarihli ek kararıyla istinaf talebinin süreden reddine karar verildiği,

bu kararın da cezaevinde olan sanığa 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı istinaf edebileceğinin belirtilmemesi” nedeniyle usûlsüz tebliğ edildiği, sanığın bu ek kararı da 14.01.2022 tarihinde istinaf etmesi üzerine Mahkemenin dosyayı istinaf incelemesi için Bölge Adliye Mahkemesine göndermesinin gerekmesi nedeniyle Ceyhan

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2020 tarihli mahkûmiyet kararının ve 22.06.2021 tarihli ek kararın kesinleşmediği anlaşılmıştır. 3. Henüz kesinleşmediği belirlenen inceleme konusu hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 272 vd. maddeleri uyarınca istinaf yoluna tabi olduğu, olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR