Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/1659 K.2026/4467

Sanığın temyiz istemi yönünden yapılan incelemede Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince sanığın yokluğunda verilen ve "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli kararın sanığa 22.11.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edildiği,

sanığın karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 27.11.2023 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, II. Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "suçun vasıf ve mahiyetinin yanlış belirlenmiş olup sanık hakkında fazla ceza tayin edildiğine, suçun nitelikli halinin oluşmadığına, sanık hakkında basit hırsızlık suçundan hüküm kurulması gerektiğine, suçun gece vakti işlenmesi sebebiyle artırıma gidilmesinin usul ve yasaya aykırılık teşkil ettiğine, hırsızlığa konu malın değerinin azlığı ile ilgili olarak sanık hakkında indirim uygulanmadığına" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Gerekçeli karar başlığında sanığın gözaltında geçirdiği sürenin gösterilmemesi mahallinde eklenmesi mümkün bir eksiklik olarak görülmüş, sanığın gözaltında geçirdiği süre 5237 sayılı Kanun'un 63. maddesi uyarınca cezasından mahsup edilmemiş ise de, bu süre infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Tekerrüre esas alınan Kahramankazan Asliye Ceza Mahkemesinin 19.09.2019 tarihli ve 2018/135 Esas, 2019/584 Karar sayılı ilâmının, sanığın eski hâle getirme istemi üzerine suç tarihinden sonra 19.09.2023 tarihinde kesinleşmiş olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adlî sicil kaydında başkaca tekerrüre esas nitelikte sabıkasının bulunmaması nedeniyle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından tekerrür uygulamasına ilişkin kısım çıkartılmak suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun bulunan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının,