Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/16611 K.2025/2116

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Katılana ilk uzlaşma teklifinde bulunulduğu tarih olan 22.12.2022 tarihinde duran zamanaşımının, raporun uzlaştırma bürosuna verildiği tarih olan 09.01.2023 tarihinde yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede.

Olay tarihi olan 01.04.2015’te gündüz vakti sayılan saat 14.44 sıralarında aralarında araç satışı için anlaşan katılan ve sanık ...'in yanlarında diğer sanık ... ile birlikte notere gidip, burada sanık ...'in araç satışı parasını katılana verip, devir işlemleri sonucunda araçla hep birlikte giderlerken yolda sanık ... ve katılanın araçtan inip, tuvalet ihtiyaçları için camiye gittikleri, katılanın döndüğünde ise sanıkların parasının da içinde olduğu araçla birlikte gitmeleri şeklinde gerçekleşen olayda, sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde belirtilen hırsızlık suçunu oluşturduğu,

bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e maddesine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, 19.01.2016 olan birinci mahkûmiyet tarihi ile 13.06.2024 olan ikinci mahkûmiyet tarihi arasında geçmiş bulunduğu gözetilmeden, sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,