Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/16762 K.2025/198

Başsavcılığının 09.12.2024 tarihli ve KYB-2024/114125 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Dosya kapsamına göre, sanığın eylemine uyan anılan suç için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olağan zamanaşımı süresine tâbi olduğu, sanığın müsnet suçu 02/03/2011 tarihinde işlediği, 15/05/2012 tarihinde talimat yoluyla savunmasının alındığı, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın ise 09/04/2013 tarihinde kesinleştiği, sanığın 28/10/2015 tarihinde yeniden suç işlediği,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09/04/2013 tarihi ile denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediği 28/10/2015 tarihleri arasını kapsayan 2 yıl 6 ay 19 günlük sürenin 5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince duracağı, sanığın sorgusunun yapıldığı tarih ile hükmün açıklandığı tarih arasında zamanaşımını kesen başkaca bir sebep bulunmadığı ve sanığın sorgusunun yapıldığı 15/05/2012 tarihinden itibaren hükmün açıklandığı 23/02/2023 tarihine kadar geçen süreden duran zamanaşımı süresi olan 2 yıl 6 ay 19 gün çıkartıldığında kalan sürede,

olağan dava zamanaşımı süresinin dolduğu ve zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şikâyetçinin olay günü seyir hâlinde bulunan 34 MSU 95 plakalı kamyonetinin kasasından bir kasa mandalinayı gündüz vakti çalmaya kalkışan hükümlünün, devriye görevi yapan polislerce yakalandığı olayda; hükümlünün eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık olağan (aslî) zamanaşımının;

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09.04.2013 tarihi itibarıyla durduğu ve hükümlünün denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 28.10.2015 günü yeniden işlemeye başladığı dikkate alındığında, hükümlünün sorgusunun yapıldığı 15.05.2012 tarihinden 23.02.2023 olan mahkûmiyet tarihine kadar dolduğu ve bu süre içerisinde zamanşımını kesen başka bir neden bulunmadığı gözetilmeden, hükümlü hakkındaki hırsızlık suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine,

yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Gaziosmanpaşa