Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2024/16777 E. , 2025/839 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/270 E., 2016/5 K. SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : Mahkûmiyet İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 26.09.2023 tarihli ve 2021/9983 Esas, 2023/4842 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2024/16777 E. , 2025/839 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/270 E., 2016/5 K. SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : Mahkûmiyet İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 26.09.2023 tarihli ve 2021/9983 Esas, 2023/4842 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.12.2024 tarihli ve KD-2024/121467 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesinin 2. cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İTİRAZ SEBEPLERİ Mahkemenin 19.01.2016 tarihli kararı ile silahla tehdit suçundan açılan davadan verilen beraat ve basit yaralama suçundan verilen düşme kararları nedeniyle kovuşturma aşamasında artık konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan uzlaştırma işlemleri yapılmasına mani bir hâl kalmadığı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253/3. maddesinin 2. cümlesindeki engel hâlin kalktığı, dosyanın CMK'nın 254. maddesi uyarınca uzlaştırma bürosuna tevdii ile uzlaştırma işlemlerinin sonucuna göre hüküm tesis edilmesi gerektiği belirtilerek onama ilâmının kaldırılmasına ve sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünün bozulmasına ilişkindir. II. GEREKÇE Sanık hakkında silahla tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde silahla tehdit suçundan beraat, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan ise mahkûmiyet kararı verildiği, uzlaşma kapsamında olmayan silahla tehdit suçundan beraat kararı verilmesi ve anılan beraat kararının temyiz edilmeden kesinleşmesi sebebiyle konut dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan ve suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'Uzlaşma' başlıklı 253. maddesinin 3. fıkrasında yer alan ".... Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, buna göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun uzlaşmaya tabi hâle geldiği anlaşılmakla; her ne kadar soruşturma aşamasında düzenlenen uzlaştırma teklif formları içeriğine göre sanığın ve şikâyetçinin uzlaşmak istemediklerini bildirdikleri anlaşılmış ise de, konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun uzlaşmaya tabi olmayan silahla tehdit suçu ile birlikte işlendiğinin iddia edildiği o tarihte teklif edilen uzlaştırma işlemlerinin hukuken geçersiz olduğu dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukukî durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır. III. KARAR 1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2.5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi gereği Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 26.09.2023 tarihli ve 2021/9983 Esas, 2023/4842 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA, 3.İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2014/270 E., 2016/5 K. sayılı kararının, Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenle, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, İtirazname’ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.