Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/16782 K.2025/211

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.12.2024 tarihli ve KYB-2024/114675 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanığın eylemine uyan anılan suçların kanunda öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre suç tarihi itibariyle sanık lehine olan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince 5 yıl olağan, 7 yıl 6 ay olağanüstü zamanaşımı süresine tâbi olduğu, sanığın müsnet suçları 23/05/2004 tarihinde işlediği, 01/07/2004 tarihinde savunmasının alındığı, sanığın sorgusunun yapıldığı tarih itibariyle zamanaşımının kesildiği ve zamanaşımını kesen başkaca bir sebep bulunmadığı,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 27/09/2011 tarihinden denetim süresindeki kasıtlı suçun işlendiği 16/09/2014 tarihine kadar ise zamanaşımı süresinin durduğu anlaşılmakla; sanığın sorgusunun yapıldığı 01/07/2004 tarihinden itibaren hükmün açıklandığı 06/05/2015 tarihine kadar olağan ve olağanüstü dava zamanaşımı sürelerinin dolduğu gözetilmeden, zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Hükümlünün eylemlerinin, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 193/2, 421/2. maddelerine ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4, 105/1. maddelerine uyduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 7. ve 5252 sayılı Kanun'un 9. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından, 765 sayılı Kanun'un 193/2, 421/2. maddelerinde düzenlenen mesken masuniyetini ihlâl ve sarkıntılık suçları için öngörülen cezaların türleri ve üst sınırlarına göre, aynı Kanun'un 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık dava zamanaşımının,

5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesine göre belirlenen dava zamanaşımına göre lehe olduğu ve hükümlünün sorgusunun yapıldığı 01.07.2004 tarihinden 06.05.2015 olan mahkûmiyet tarihine kadar dolduğu gözetilmeden, hükümlü hakkında anılan suçlardan açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR