Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/16784 K.2024/22055

Başsavcılığının 09.12.2024 tarihli ve KYB-2024/117319 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"1-Sanığın 05/07/2021 tarihli kira kontratından da anlaşılacağı üzere, kiracı olarak oturduğu ikametin kombisini söküp satması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek ve eylemin hırsızlık suçunu oluşturduğu kabul edilerek anılan Kanun'un 142/2-h maddesi ile uygulama yapılmasında, 2-Sanığın 15/07/2021 ve 18/07/2021 tarihlerinde 2 kez olmak üzere, kiracı olarak oturduğu binanın yan tarafında bulunan binaya girerek suça konu ikametten çeşitli eşyaları aldığı olayda,

konut dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından da zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının koşullarının oluştuğu anlaşılmakla, sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi gereğince artırılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesinde, 3-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde “Suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri, suç sebep ve saikleri dikkate alınarak asgari hadden ceza tayin edildiği” belirtildiği halde, suç tarihi itibariyle de anılan suçun cezasının alt sınırının 6 ay olması karşısında,

temel ceza olarak sanığın 5237 sayılı Kanun'un 116/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle hükümde çelişkiye sebebiyet verilmesinde, 4-Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 116/1. maddesi gereğince belirlenen 1 yıl hapis cezasından, anılan Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 10 ay hapis cezası yerine, 7 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayininde, isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre, 1.Hükümlünün 05.07.2021 tarihli kira kontratından da anlaşılacağı üzere, kiracı olarak oturduğu ikametin kombisini söküp satması şeklinde gerçekleşen olayda, hükümlünün eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek ve eylemin hırsızlık suçunu oluşturduğu kabul edilerek anılan Kanun'un 142/2-h maddesi ile uygulama yapılması,

2. Hükümlünün 15.07.2021 ve 18.07.2021 tarihlerinde 2 kez olmak üzere, kiracı olarak oturduğu binanın yan tarafında bulunan binaya girerek suça konu ikametten çeşitli eşyaları aldığı olayda, konut dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından da zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının koşullarının oluştuğu anlaşılmakla, hükümlünün cezasının 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi gereğince artırılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

3. Hükümlü hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde “Suçun işleniş şekli ve hükümlünün saiki göz önüne alınarak takdiren alt sınırdan ceza tayin edildiği” belirtildiği halde, suç tarihi itibarıyla da anılan suçun cezasının alt sınırının 6 ay olması karşısında, temel ceza olarak hükümlünün 5237 sayılı Kanun'un 116/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle hükümde çelişkiye sebebiyet verilmesi,

4. Hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun’un 116/1. maddesi gereğince belirlenen 1 yıl hapis cezasından, anılan Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 10 ay hapis cezası yerine, 7 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR