KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2024/2198 E., 2024/4139 K.
- Karar tarihi
- 12 Mart 2024
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/197 E., 2016/295 K. KATILANLAR : ..., ..., ..., ...,
- Suçlar
- Konut dokunulmazlığının ihlâli, kasten yaralama, hakaret
- Hükümler
- Mahkûmiyet, beraat
- Temyiz edenler
- Sanık ... müdafii, katılanlar vekili
- Tebliğname görüşü
- Bozma, onama Sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesi içeriğine göre, sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerini; katılanlar vekilinin de temyiz dilekçesi içeriğine göre; sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen beraat hükümleri ile sanık ... hakkında verilen beraat ve mahkûmiyet kararlarını temyiz ettiği; sanık ... ile ... hakkında verilen beraat hükümlerinin temyiz edilmediği belirlenerek yapılan incelemede; I) Sanık ... hakkında katılanlar ..., ... ve ...'na yönelik kasten yaralama; sanık ... hakkında katılanlar ..., ... ve ...'na yönelik kasten yaralama; sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'na yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanıkların, katılanlara yönelik kasten yaralama suçunu işlediklerinin iddia edildiği somut olayda; sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı
Karar Detayı
722 kelime·4 dk okuma
Kanun'un 86/2 ve 86/2, 86/3-e. maddelerinde düzenlenen suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, süreyi kesen son işlem olan sanıkların sorgularının yapıldığı 17.11.2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
sanıklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, II) Sanık ... hakkında katılan ...'na yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmü ile sanık ... hakkında katılan ...'na yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde.
Zamanaşımı yönünden 5237 sayılı Kanun'un 67/2-(d) maddesi uyarınca, sanık ... hakkında katılan ...'na yönelik kasten yaralama suçundan mahkûmiyet kararının verildiği 26.04.2016 günü sanık ... yönünden de zamanaşımı süresinin kesildiği belirlenerek yapılan incelemede.
Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanması hususunda bir karar verilmemişse de, anılan madde ve fıkrada belirtilen hak yoksunluklarının uygulanması hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olup, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının,
15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişiklik ile birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş.
5271 sayılı Kanun'un 251/8. maddesi uyarınca sanık ...'ın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 116/1 ve 119/1-c. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun basit yargılama usulüne tabi olmadığı ve bu suçla birlikte işlenen kasten yaralama suçu bakımından da basit yargılama usulünün uygulanmayacağı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş;
sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 3-e. maddesi uyarınca belirlenen 9 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 29. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın "6 ay hapis cezası" yerine "6 ay yıl hapis cezası" şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, III) Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen beraat kararı ile sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde.
Sanık ...'ın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 116/1 ve 119/1-c. maddelerinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun basit yargılama usulü kapsamında bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirâk edilmemiş; dosya içeriğine göre sanık ... bakımından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak.
1. UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...'nun karar tarihinden sonra, 26.03.2020 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 64/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca, ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması, 2. Tüm dosya içeriğine göre; konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
3. Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/1. maddesi uyarınca belirlenen 9 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 29. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın "6 ay hapis cezası" yerine "6 ay yıl hapis cezası" şeklinde yazılması, 4. Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanması hususunda bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,