Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/2215 K.2025/2858

Sanığın yokluğunda verilen 10.09.2013 tarihli kararın doğrudan MERNİS adresine tebliğ edilmesi sebebiyle usulsüz olduğu, buna göre sanık müdafiinin 05.10.2023 tarihli temyiz ve eski hâle getirme talepli dilekçesi süresinde kabul edilerek, ayrıca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42. maddesi uyarınca eski hâle getirme isteğini inceleme yetkisi, bu taleple birlikte temyiz itirazı da yapılmış olduğundan Yargıtay ilgili ceza dairesine ait olup bu konuda verilen 11.10.2023 tarihli ek kararın hukuki geçerlilikten yoksun olduğu belirlenerek ve eski hâle getirme talebi ile temyizin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunun’un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: