Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/259 K.2024/19561

UYAP’tan ve dosya kapsamından yapılan incelemede, yokluğunda karar verilen ve gerekçeli karar tebliği sırasında cezaevinde bulunan sanık yerine annesine yapılan gerekçeli karar tebliği işleminin geçersiz olması nedeniyle sanık müdafiinin 09.11.2023 tarihli eski hale getirme ve temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğunun kabulü yapılan incelemede:

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçundan öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-d ve 66/4. maddelerine göre hesaplanan 15 yıllık olağan zamanaşımının, sanık hakkında mahkûmiyet kararının verildiği 21.11.2008 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,