Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/2756 K.2024/11512

Başsavcılığının 29.01.2024 tarihli ve KYB-2024/4805 sayılı kanun yararına bozma isteminin; " Silvan Asliye Ceza Mahkemesinin 27/09/2012 tarihli ve 2012/3 esas, 2012/47 sayılı kararının 27/11/2012 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 07/04/2013 tarihinde kasıtlı olarak işlediği suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine,

erteleme kararının kaldırılarak sanığın anılan Kanun’un 142/1-b, 145/1, 31/2, 62/1 ve 501/-a. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Silvan Asliye Ceza Mahkemesinin 24/02/2020 tarihli ve 2020/5 esas, 2020/105 sayılı kararı ile anılan karara karşı yapılan itirazın reddine dair Diyarbakır

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/10/2020 tarihli ve 2020/871 değişik iş sayılı kararının, asıl kararın kanun yararına bozulması halinde yok hükmünde olacakları değerlendirilerek yapılan incelemede.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesinde yer alan, "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir." hüküm gereğince,

suç tarihinden önce hapis cezasına mahkûm edilmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Silvan Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2012 tarihli ve 2012/3 Esas, 2012/47 Karar sayılı kararının 27.11.2012 tarihinde kesinleşmesini müteakip, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde 07.04.2013 tarihinde kasıtlı olarak işlediği suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine, erteleme kararının kaldırılarak suça sürüklenen çocuğun anılan Kanun’un 142/1-b, 145/1, 31/2, 62/1 ve 50/1-a. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Silvan Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2020 tarihli ve 2020/5 Esas, 2020/105 Karar sayılı kararı ile anılan karara karşı yapılan itirazın reddine dair Diyarbakır

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2020 tarihli ve 2020/871 Değişik İş sayılı kararının, asıl kararın kanun yararına bozulması hâlinde yok hükmünde olacakları değerlendirilerek yapılan incelemede. 1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4. maddesinin (d) bendinin.

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesinde yer alan, "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir." hüküm gereğince,

suç tarihinden önce hapis cezasına mahkûm edilmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Silvan Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2012 tarihli ve 2012/3 Esas, 2012/47 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden.

“Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 145, 31/2 ve 62. maddelerine göre belirlenmiş olan 2 ay 15 gün hapis cezasının aynı Kanun’un 50/3 ve 52/2. maddeleri gereği günlüğü 20,00 TL’den olmak üzere paraya çevrilmesiyle 1.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/4. maddesi uyarınca adli para cezasının 10 eşit taksitle ödenmesine, 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinde düzenlenen ertelemeye ilişkin kısmın hükümden çıkartılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına,