Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/332 K.2024/20097

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Birecik Asliye Ceza Mahkemesine,

Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı oy) KARŞI OY İnceleme konusu olayda; suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına (HAGB) dair karar suça sürüklenen çocuğun yeni bir suç işlemesi nedeniyle 25.01.2023 tarihinde Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 2022/2407 Esas, 2023/224 Karar sayılı ilâmı ile açıklanmıştır.

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı düzenlediği tebliğnamede 5271 sayılı Yasa’nın 286/2-b maddesi gereğince temyizi mümkün olmadığından temyizin reddine karar verilmesi gerektiğini belirtmiştir. HAGB kararları verildiği andan itibaren özel sicile işlenen ve önceki hükümleri ortadan kaldıran bir karardır.

Dolayısıyla kanaatimce yerel mahkemenin ilk mahkûmiyet kararından sonraki Bölge Adliye Mahkemelerinin (BAM) verdikleri HAGB kararları ilk derece mahkemesinin bütün sonuçlarını ortadan kaldıran kararlardır. Denetimi işlediği yeni bir suçla ihlâl eden sanık hakkında hükmün açıklanması sonrasında kurulan mahkûmiyet kararı ise daima hukuk dünyasında ilk kez sonuç doğuran sanığın özgürlüğünü veya mal varlığını kısıtlayan karar niteliğindedir.

CMK’nın 231. maddesindeki değişikliklerle HAGB kararlarına karşı istinaf ve temyiz yolu açılmıştır. Ancak sanığın yeni bir suç işlemesi halinde verilen HAGB kararının artık bir mahkeme ilâmı olarak açıklanması hâli ise temyize kapatılmıştır. Oysa kişilerin özgürlüklerini sınırlayan, mal varlıklarına müdahale eden, sabıkasına işlenen, memuriyetine ya da kamu haklarının yasaklanmasına neden olan asıl karar açıklanan ve hukuk dünyasında sonuç doğuran bu son karardır; hükümdür.

Bu hükmün temyize kapatılması mahkemeye erişim hakkının açıkça ihlâli niteliğinde bir karardır. Kanun koyucu yargılamanın herhangi bir aşamasını üst mercilere denetletmek açısından istinafa ya da temyize açabilir, örneğin HAGB den sonra tüm ara kararları ya da tututklama kararlarını da istinafa açabilir. Bu hakların genişletilmesi anlamında bir tutumdur. Ancak asıl hükmü temyize kapatarak kişilerin mahkemeye erişim haklarını ihlâl edemez.

Açıkladığım nedenlerle sanığın sabıkasına işlenen, hukuk dünyasında ilk kez sanığın haklarını ihlal eder şekilde ortaya çıkan, cezaevine girmesine neden olan, özgürlüğünü kısıtlayan HAGB sonrası açıklanan bu son kararın temyize kapatılması mahkemeye erişim hakkının ihlâl edilmesi anlamına geldiğinden, 286/2-d maddesi kapsamında değerlendirilerek temyiz incelemesi yapılması gerekirken çoğunluğun “kararın temyizi mümkün değildir” görüşüne katılmıyorum.