Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/4608 K.2024/20182

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesi, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 22.11.2023 tarihli ve 2023/3991 Esas, 2023/3691 Karar sayılı kararın suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz edilmesi üzerine, yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 279/1-b maddesi uyarınca reddine karar verildiği, bahse konu kararın;

aynı Kanun’un 279/1-son maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olduğu ve kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapıldığı anlaşıldığından, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 268/3-e maddesi uyarınca, İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, II. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesi,

Suça sürüklenen çocuk hakkında Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2020 tarihli ve 2018/533 Esas, 2020/459 Karar sayılı kararı ile verilen beraat hükmünün İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza dairesinin 11.05.2022 tarihli ve 2021/3226 Esas, 2022/1646 Karar sayılı kararı ile temyiz dışı sanık ...'un savunmasının müdafisiz alınması ve tarafların savunma ve beyanlarının birlikte değerlendirilmesi sonucunda suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği ve verilen bozma kararının hukuka uygun olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 21.12.2023 tarihli ve 2023/3991 Esas, 2023/3691 Karar sayılı ek kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. madddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca.