Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/4626 K.2025/20212

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen kararın; 7165 sayılı Kanun'un 9. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, dosyadaki deliller dikkate alınmadan sanığın mahkûmiyetine karar verildiğine, koşulları oluştuğu hâlde sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanmadığına, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığından hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine;

sanığın temyiz isteminin, eksik inceleme ile karar verildiğine, bilirkişi raporuna ve şikâyetten vazgeçmeye rağmen hakkında bozma öncesi ile aynı cezaya hükmedildiğine, eylemi gerçekleştiren kişilerin açık adres ve kimlik bilgilerini bilmediğine, yeniden yargılanmak istediğine, atılı suçu işlemediğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;