Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/4804 K.2024/8136

I.Sanık Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İncelemesi Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hüküm yönünden, ilâmın gerekçe bölümünde yer alan hususlar dikkate alınarak, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308/A maddesi uyarınca mahallince işlem yapılabileceği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II.Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin; suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın cezai ehliyeti bulunmadığına ve pişman olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Ödemiş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.09.2023 tarihli ve 2023/448 Esas, 2023/487 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 17.10.2023 tarihli ve 2023/3820 Esas,

2023/4162 Karar sayılı kararı ile suç yerinin bina eklentisi olup olmadığı araştırılarak eklenti olduğunun tespiti hâlinde ayrıca iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan da dava açılıp yargılama yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının aynı Kanun’un 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 17.10.2023 tarihli ve 2023/3820 Esas, 2023/4162 Karar sayılı bozma kararı ile bu karar üzerine verilen Ödemiş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.11.2023 tarihli ve 2023/520 Esas, 2023/663 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, aynı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükümlerin bozulmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

II-KARAR