Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/481 K.2025/969

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, beraat eden sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İlk derece mahkemesinin talebi ile baro tarafından atanan sanık müdafiinin duruşmalara katıldığı, yapılan yargılama sonucu, mahkemesince sanığın mahkûmiyetine dair kurulan hükümlerin sanık müdafii tarafından istinaf edildiği, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerinin kaldırılmasına ve sanığın atılı suçlardan beraatine karar verildiği, fakat sanık müdafi tarafından aşamalarda dosyaya vekaletname veya yetki belgesi sunulmadığı, dolayısıyla lehine vekâlet ücretine hükmedilemeyeceği anlaşılmakla; Bölge Adliye Mahkemesince sanık lehine vekalet ücretine hükmolunmaksızın verilen kararlarda hukuka aykırılık bulunmadığından Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.