Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/5000 K.2025/18276

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Soruşturma aşamasında alınan 12.02.2015 tarihli beyanında şikâyetten vazgeçen ...'in gerekçeli karar başlığında katılan olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 23.05.2022 tarihli ve 2021/11995 Esas, 2022/7569 Karar sayılı bozma ilamına uyulup uyulmadığı hususunda mahkemece bir karar verilmemiş ise de, hüküm kısmında açıkça direnme kararı verilmemesi ve sanığın hastaneye sevk edilerek sağlık kurulu raporu alınması karşısında, mahkemenin bozmaya eylemli uyduğu değerlendirilerek yapılan incelemede, Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

1. Bozma öncesi yapılan yargılamada, ilk derece mahkemesince 13.01.2016 tarihli karar ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 245/1, 43... . maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 5 gün adli para cezasının, aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca paraya çevrilirken 20 TL üzerinden hesabı ile hesap hatası sonucu sanığın 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 100,00 TL adli parası cezası yerine 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla;

bozma sonrasında sanık hakkında tayin olunan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 80,00 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2. Önceki hükmün sanık tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık vasisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün belirtilen nedenlerle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırıkların 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan.

“Sanık hakkında hükmolunan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 80,00 TL adli para cezası olarak infazına" karar verilmek ve hüküm fıkrasından yargılama giderine ilişkin kısım çıkartılarak yerine "Bozma kararı öncesi, ilk kararda belirtilen yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline, bozma kararı sonrası yapılan yargılama giderlerinin ise lehe bozma olması sebebiyle Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının,