Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/5233 K.2024/8532

Başsavcılığının 08.03.2024 tarihli ve KYB-2024/22278 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 19/12/2022 tarihli ve 2022/13584 esas, 2022/21159 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, bankanın web sitesi ile aynı görünümde sahte site açıp, kişinin bu siteyi bankanın gerçek sitesi zannetmesi sağlanıp,

aldatılarak internet bankacılığı yoluyla hesabına girmek isteyen hesap sahiplerinin girmiş olduğu hesap bilgileri ve şifresinin ele geçirilmesi ile ele geçirildikten sonra bu bilgiler kullanılarak hesap sahibinin bilgisi ve rızası dışında para transferi yapılması eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-f. maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu, Somut olayda, müşteki ...'nin 15/06/2019 tarihinde ... Elektronik Para ve ...

Hizmetleri A.Ş. nezdinde bulunan hesabına giriş yapmak amacıyla google isimli arama motoruna ... yazarak arama yaptığı, müştekinin ... Elektronik Para ve ...

Hizmetleri A.Ş'nin internet sitesi ile birebir benzer nitelikte olan "ipapara.wordpress.com" isimli internet sitesine giriş yaparak kullanıcı bilgileri ve kendisine gelen şifreyi yazdığı, müştekinin bilgilerini girdikten sonra hesap üzerinde herhangi bir işlem gerçekleştiremediği ve daha sonra müştekinin hesabından 1.497,00 Türk lirası tutarında paranın şüphelinin hesabına havale edildiği şeklinde gelişen eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 158/1-f bendinde "Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle" şeklinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturabileceği,

bu eylemi yargılama görevinin de 5235 sayılı Kanun’un 12. maddesi gereğince Ağır Ceza Mahkemesine ait olacağı ve delillerin takdiri ile değerlendirilmesinin üst dereceli mahkemeye ait olduğu hususları dikkate alınmaksızın, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmiş olunmasında isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE-KARAR Şikâyetçinin ... Elektronik Para ve ...

Hizmetleri A.Ş. nezdinde bulunan hesabına ait bilgilerin ve şifresinin internet üzerinden "..." yöntemi (bankanın web sitesi ile aynı görünümde sahte site açıp, bu siteyi bankanın gerçek sitesi zannetmesi sağlanıp, aldatılarak internet bankacılığı yoluyla hesabına girmek isteyen hesap sahiplerinin girmiş olduğu hesap bilgileri ve şifresinin ele geçirilmesi) ile ele geçirildikten sonra bu bilgiler kullanılarak şikâyetçinin hesabından şikâyetçinin bilgisi ve rızası dışında 15.06.2019 tarihinde saat 18.57'de 1.497,00 TL havale yapılması şeklinde gerçekleşen olayda,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ve dairelerin dolandırıcılık suçu yönünden ortak olarak kabul ettiği hususlar şunlardır; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır, fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalıdır.

Sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Bilişim sisteminin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması, kandırılması halinde dolandırıcılık suçu oluşur.

Herhangi bir aldatma olmadan bilişim sisteminden yararlanılarak menfaat temin edilmişse dolandırıcılık olarak suç vasfını tayin etmek mümkün değildir.

Bu durumda eylem ya 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-e maddesindeki “bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle” hırsızlık suçunu ya da aynı Kanun'un 244/4 maddesindeki “Yukarıdaki fıkralarda tanımlanan fiillerin işlenmesi suretiyle kişinin kendisinin veya başkasının yararına haksız bir çıkar sağlamasının başka bir suç oluşturmaması halinde, iki yıldan altı yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur.” maddesindeki suçlardan birisini oluşturacaktır.

Sanığın arayüz kullanarak hileli vasıtalarla şikâyetçinin hesap bilgilerini ve şifresini elde ettiği ve sonrasında bu bilgilerle kendi hesabına para havale ettiği olayda, eylemi öncelikle ikiye ayırmak gerekmektedir. Sanık ilk olarak şikâyetçinin hesabına ve şifresine arayüz kullanarak hile ile erişmiş ve daha sonra ikinci eylem olan para transferini gerçekleştirmiştir.

Bu durumda şikâyetçi, hataya ve hileye banka hesabına internet sitesi ile giriş yapmak istediği sırada bu bilgileri elde etmek için düşürülmüştür. Sanığın hilesi ile herhangi birisine para transferi yapmak üzere aldatılmak suretiyle bu tuzağa düşürülmemiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Dairelerin dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için belirlediği ilkelerden birisi de; yukarıda izah edildiği üzere, kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanması gerekliliğidir. Olayımızda şikâyetçi yalan ve hile olduğu kabul edilen eylemlerle herhangi bir para transferi yapmamıştır.

Aldatma öğesi olan banka arayüzü ile hesap bilgilerinin çalınmasına sebebiyet vermiştir. Yani aldatma ve hile, şifre ve banka bilgilerini elde etmeye yöneliktir. Bu eylem de, dolandırıcılık suçunun oluşumuna vücut vermeyecektir. Bu eylem, ancak sübutu hâlinde, 5237 sayılı Kanun'un 136. maddesindeki kişisel verilerin haksız şekilde elde edilmesi suçunu oluşturur.

Sanık hileli vasıtalarla elde ettiği bu bilgilerle şikâyetçinin haberi ve bilgisi olmadan, para transferi sırasında bizzat şikâyetçinin iradesini fesada uğratacak bir eylemde bulunmadan, şikâyetçinin hesabından bu bilgilerle para transferini bizzat kendisi yapmıştır.

Şikâyetçinin hesabındaki paranın eksiltilmesinin sebebi şikâyetçinin iş ve işlemleri ile yanıltılmış iradesinden kaynaklanmamaktadır, tam tersine sanığın hileli ve haksız şekilde elde ettiği bilgilerle yeni bir işlem yaparak şikâyetçinin hesabının eksiltilmesi şeklinde gerçekleştirilmiştir.

Açıklanan gerekçelerle eylemin, para transferi sırasında şikâyetçinin herhangi bir müdahale ve bilgisinin olmaması, bu konuda aldatılan ve yanıltılan bir iradesinin de bulunmaması, tam aksine sanığın şikâyetçiden haksız olarak elde ettiği bilgilerle bizzat transfer işlemini kendisinin yapıp tamamlaması nedeniyle eylemin yapılacak yargılama sonucunda sübutu halinde, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı anlaşılmakla.

Sivas 4. Ağır Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla.