Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/5438 K.2025/15480

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 13.10.2011 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve sanık müdafii tarafından lehe olarak temyiz edilen 27.12.2007 tarihli kararda sanık hakkında hırsızlık suçundan dört müştekiye yönelik ayrı ayrı 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d,143, 168 ve 62. maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezalarının verildiği, verilen hapis cezalarının ertelendiği, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu kararın, bozmadan sonra kurulan 06.02.2024 tarihli hükümde, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,