Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/5573 K.2024/7183

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin '”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, müvekkilinin ifadesinde pişmanlığını dile getirerek zorunluluk hali ile hareket ettiğini, eşinin sağlık sorunları nedeniyle paraya ihtiyacı olduğundan üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğini belirttiğine, ancak TCK'nın 147. maddesinde belirtilen zorunluluk halinin dikkate alınmadığına, sanığın kolluk ifadesinde "...müştekiden çalmış olduğum çanta içerisindeki tüm eşyaları eksiksiz olarak müştekiye geri iade ettim..." şeklinde samimi beyanda bulunduğuna,

kolluk tarafından tutulan tutanakta da ele geçirilen ve müştekiye ait olduğu anlaşılan eşyaların ve paraların müştekiye teslim edildiğinin belirtildiğine, ancak müvekkili sanığın beyanlarına ve kolluk görevlerince tutulan tutanağa itibar edilmeyip, sadece müştekinin beyanları dikkate alınarak etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;