Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2024/5618 E. , 2025/20221 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/413 E., 2024/696 K. SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükme
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2024/5618 E. , 2025/20221 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/413 E., 2024/696 K. SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun’un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, "Suça sürüklenen çocuğun cezalandırılmasını gerektiren nitelikli delil bulunmadığına, suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine” yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde bölge adliye mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Dursunbey Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2023 tarihli ve 2022/261 Esas, 2023/88 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik suça sürüklenen çocuk müdafinin istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 12.05.2023 tarihli ve 2023/1602 Esas, 2023/1272 Karar sayılı kararı ile “ ''1-) Suça sürüklenen çocuğun Cumhuriyet Savcılığında verdiği ifadesinde, halı saha görevlisi tarafından yakalandığı gün soyunma odalarına girmek için çatıdan girmeyi denediği sırada yakalandığını beyan ettiği, bu durumda suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunu zincirleme olarak işlediği anlaşılmasına rağmen, suça sürüklenen çocuğa verilen cezadan (ek savunma hakkı verildikten sonra) TCK'nın 43/1. maddesi gereğince artırım yapılmayarak eksik ceza tayin edilmesi, 2-) Suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen iddianamede 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesine yer verilmemesine rağmen, 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı verilmeden TCK'nın 116/4. maddesinin uygulanmasına karar verilerek suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlanması, 3-) Mağdur ...'ın cüzdanından çalınan 270,00 TL paranın, suç tarihi olan 2020 yılı itibariyle 'az' olmasına rağmen, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen cezadan TCK'nın 145. maddesindeki değer azlığı nedeniyle indirim yapılmayarak fazla ceza tayin edilmesi, 4-) Gerekçeli karar başlığında, CMK'nın 232/2-b maddesi gereğince yazılması gereken mağdurların adı-soyadı ve açık kimlik bilgilerinin yazılmamış olması, 5-) Açıklanmasına karar verilen hükme ait esas ve karar numarası ile kesinleşme tarihinin hüküm fıkrasına yanlış yazılması suretiyle karışıklığa neden olunması, 6-) Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "12/09/2020 (hırsızlık suç tarihi), 16/09/2020 (işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suç tarihi)" şeklinde her suç için ayrı ayrı yazılması gerektiğinin gözetilmediğinden ” bahisle hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak bozma kararında belirtilen hukuka aykırılığın aynı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği 2 no.lu bozma sebebinin hukuka kesin aykırılık hallerini düzenleyen aynı Kanun'un 289/1-h bendinde yer alan "hüküm için önemli olan hususlarda mahkeme kararı ile savunma hakkının kısıtlanmış olması kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilmek suretiyle yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı, Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 Karar sayılı kararında “… bölge adliye mahkemelerinin, kanuni dayanağı bulunmayan (5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sayılanlar hariç) bozma kararları ile iş bu bozma kararına istinaden ilk derece mahkemesince tesis edilen kararların, görevsiz mahkeme tarafından verilmiş olmaları nedeniyle hukuka açık ve ağır aykırılıkla malul olduklarından hükümsüz sayılmaları gerektiğinin…” kabul edildiği, keza Anayasa Mahkemesinin 12.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan 09.01.2025 tarihli ve 2023/33667 sayılı kararı ile de “İstinaf Dairesi kanunda açıkça öngörülmüş hâller dışında bir nedenle bozma kararı vermiş, bunun sonucunda başvurucunun temyiz kanun yoluna başvurma hakkının elinden alınmasına yol açmıştır. Böylelikle istinaf kanun yolu incelemesine ilişkin kuralların İstinaf Dairesince yapılan yorumun kişilerce öngörülebilecek belirlilikte olmadığı ve kanunun lafzıyla çeliştiği görülmüştür. Diğer bir ifadeyle İstinaf Dairesinin bu kararıyla başvurucunun mahkemeye erişim hakkına kanuni dayanağı bulunmayan bir müdahalede bulunulmuştur. Açıklanan gerekçelerle İstinaf Dairesinin 5271 sayılı Kanun'da sınırlı olarak sayılı hâller dışında bir sebeple bozma kararı vermesiyle gerçekleşen müdahalenin kanuni dayanağının olmaması nedeniyle başvurucunun Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlal edildiğine..." hükmedilmekle yukarıda anılan şekilde verilen bozma kararlarının “hukuka açık ve ağır aykırılıkla malûl” olduğunun teyit edildiği dikkate alınmak suretiyle; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 12.05.2023 tarihli ve 2023/1602 Esas, 2023/1272 Karar sayılı kararı ile bozma üzerine verilen Dursunbey Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2023 tarihli ve 2023/181 Esas, 2023/260 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.