Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/6072 K.2024/12824

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.04.2024 tarihli ve KYB-2024/31985 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5237 sayılı Kanun’un 58/5. maddesinde yer alan “Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemeye göre, somut olayda kayden 01/04/1996 doğumlu olan sanığın tekerrüre esas alınan Mudanya Asliye Ceza Mahkemesinin 22/09/2011 tarihli ve 2011/221 esas, 2011/292 sayılı kararına konu suçun işlendiği 22/12/2010 tarihinde 18 yaşından küçük olduğu anlaşıldığından,

söz konusu mahkûmiyet kaydının tekerrüre esas alınamayacağı gibi, adli sicil kaydında yer alan başkaca tekerrrüre esas alınabilecek bir mahkûmiyet hükmünün de bulunmaması karşısında, sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4. maddesinin (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/5. maddesinde yer alan “Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemeye göre, somut olayda kayden 01.04.1994 doğumlu olan hükümlünün tekerrüre esas alınan Mudanya Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.09.2011 tarihli ve 2011/221 Esas, 2011/292 Karar sayılı kararına konu suçun işlendiği 22.12.2010 tarihinde 18 yaşından küçük olduğu anlaşıldığından,

söz konusu mahkûmiyet kaydının tekerrüre esas alınamayacağı ancak 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7. maddesi gereğince, hükümlü hakkında hükmolunan cezanın, adlî sicil kaydında yer alan Mudanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2013 tarihli, 2012/690 Esas ve 2013/397 Karar sayılı hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca verilen 6 ay hapis cezasına ilişkin hükmü nedeniyle mükerrir olmasına rağmen yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Mudanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin,13.07.2015 tarihli ve 2015/131 Esas, 2015/739 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılarak,

yerine 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7. maddesi gereğince, hükümlü hakkında hükmolunan cezanın, adlî sicil kaydında yer alan Mudanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2013 tarihli, 2012/690 Esas ve 2013/397 Karar sayılı hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca verilen 6 ay hapis cezasına ilişkin hükmün mükerrirliğe esas alınmasına cümlelerinin yazılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına,