Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/6099 K.2024/17590

Başsavcılığının 03.04.2024 tarihli ve KYB-2024/34731 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Söz konusu kovuşturmaya yer olmadığı kararının nitelikli hırsızlık eylemi yanında kamu malına zarar verme eylemine de yönelik olduğu halde Göynük 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 02/01/2024 tarihli anılan mercii kararında kamu malına zarar verme eylemine yönelik bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmış olup eksikliğin mahallinde her zaman ikmal edilebileceği gözetilerek yapılan incelemede.

Dosya kapsamına göre, merciince nitelikli hırsızlık suçunun olağan zamanaşımı süresinin 5237 sayılı Türk Ceza kanunu'nun 66/1-d maddesi uyarınca 15 yıl olduğu, bu sebeple zamanaşımı süresinin bu aşamada tamamlanmadığından anılan kovuşturmaya yer olmadığı kararına yönelik itirazın kabulü ile kaldırılmasına karar verilmiş ise de.

Soruşturma konusu olayda, Bolu İl Özel İdaresinin yol genişletme çalışması yapması nedeniyle söz konusu kuruma ait iş makinelerinin olay yerinde bulunduğu, araçlardan bilinmeyen bir zaman diliminde mazot çalındığının tespitine ilişkin olduğu, olay tarihinin, dosya içinde yer alan ''Olay yeri görgü tespit tutanağı'' incelendiğinde 16/08/2011 tarihi olduğu,

14/04/2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve olay tarihinde yürürlükte olan 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1. maddesinin ''Kime ait olursa olsun kamu kurum ve kuruluşlarında veya ibadete ayrılmış yerlerde bulunan ya da kamu yararına ve hizmetine tahsis edilen eşya hakkında ... işlenmesi halinde fail hakkında iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.'' şeklinde olduğu,

bu maddenin en son 28/06/2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 18/06/2014 tarih ve 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 62 nci maddesiyle değiştirildiği ve söz konusu eylemin işlenmesi halinde hükmedilecek cezanın “üç yıldan yedi yıla kadar hapis cezası” olarak tayin edildiği,

5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanun'un 9. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından, 6217 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 142/1-a maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, anılan Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, 6545 sayılı değişikliği ile anılan Kanun'un 142/1 maddesine göre yine anılan Kanunun 66/1-d maddesinde belirlenen 15 yıllık dava zamanaşımından daha lehe olduğu belirlenerek,

soruşturmaya konu nitelikli hırsızlık suçu yönünden dava zamanaşımının 16/08/2019 tarihinde dolduğu göz önüne alındığında, yazılı şekilde itirazın kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II.GEREKÇE Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar hırsızlık suçunun yanı sıra kamu malına zarar verme suçunu da kapsadığı hâlde, itiraz merciince kamu malına zarar verme suçuna yönelik herhangi bir değerlendirme yapılmadığı belirlenerek yapılan incelemede.

Suç tarihinde belirlenemeyen bir zamanda, kimliği tespit edilemeyen şüpheli veya şüpheliler tarafından ... tarafından yapılan yol genişletme çalışması nedeniyle olay yerinde bulunan iş makinelerinin depo kapağının kilidi kırılmak suretiyle araçlardan mazot çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, kimliği belirlenemeyen şüpheli veya şüphelilerin eylemlerinin suç tarihine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a maddesinde belirtilen hırsızlık suçunu oluşturduğu,

itiraz konusu kararda belirtildiği üzere, aynı Kanun'un daha ağır ceza öngören 142/2-h maddesinin suç tarihinde yürürlükte olmadığından zamanaşımı hesabı bakımından anılan maddenin dikkate alınamayacağı, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-a maddesinde belirtilen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık zamanaşımı süresinin suç tarihinden itibaren zamanaşımını kesen herhangi bir işlemin bulunmaması sebebiyle atılı suç bakımından dolduğu,

bu itibarla verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.