Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/65 K.2025/3312

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibari ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın aynı personel yatakhanesi olarak kullanılan daireye girerek uyumakta olan katılan ...'e ait cep telefonunu, katılan ...'e ait pantolunu ve pantolon cebindeki telefon ile 30,00 TL parasını, katılan ...'a ait pantolon cebindeki 15,00 TL parasını çalması şeklinde gerçekleşen olayda, çaldığı eşyaların daha önceden tanıdığı farklı kişilere ait olduğunu bilebilecek durumda olduğunun anlaşılması karşısında, üç ayrı suçtan hüküm kurması gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümleri de uygulanarak, hırsızlık suçundan bir kez cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.