Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/6936 K.2024/9751

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak, 1. Sanığın 14.03.2024 tarihli karar duruşmasında "lehine olan hükümlerin uygulanmasına” ilişkin talebinin bulunduğu, Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50 ve 51. maddelerinin uygulanmamasına yönelik değerlendirme yapılırken, sanığın denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyerek hükmün açıklanmasına sebep olması nedeniyle hakkında TCK'nın 50. ve 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de; sanık hakkındaki verilen ... açıklamasına ilişkin hükmün sanık tarafından temyiz edildiği ve Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 07.03.2023 tarihli ilamıyla bozulduğu nazara alınarak;

bozma sonrası kurulan hükümde, hükmün aynen açıklanması zorunluluğunun olamayacağı, hükmedilen kısa süreli hapis cezasının sanığın kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre seçenek yaptırımlara çevrilip çevrilmeyeceğinin ve tekrar suç işlemeyeceği konusunda bir kanaatin oluşup oluşmadığı değerlendirilerek erteleme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde, sanık hakkında aynı Kanun'un 50. ve 51. maddelerinin yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile uygulanamayacağının belirtilmesi,

2. 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 4 ay hapis cezasından, aynı Kanun’un 145. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapıldığı belirtildiği halde 1 yıl 9 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 2 ay hapis cezasına, devamında aynı Kanun'un 168/2. maddesi uyarınca 10 ay 15 gün hapis cezası yerine 7 ay hapis cezasına ve devamında aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 8 ay 22 gün hapis cezası yerine 5 ay 25 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan,