Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/6969 K.2024/10276

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkı bulunduğu belirlenen suçtan zarar gören Milli Eğitim Bakanlığının, duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği, Dairemizce yapılan iade işlemi üzerine, mahallince suçtan zarar gören Bakanlığa gerekçeli kararın 04.04.2024 tarihinde tebliğ edildiği, 7 günlük temyiz süresinin son günü olan 11.04.2024 (Perşembe) gününün ve 12.04.2024 (Cuma) gününün Ramazan Bayramı nedeniyle resmî tatil olduğu,

13.04.2024 ve 14.04.2024 günlerinin ise haftasonu tatili olması nedeniyle temyiz süresinin 15.04.2024 (Pazartesi) gününe uzadığı, Bakanlık vekilinin de 15.04.2024 tarihinde yasal süresi içerisinde temyiz isteminde bulunduğu belirlendiğinden, Ek Tebliğname'deki Bakanlık vekilinin temyiz isteminin reddedilmesi gerektiğine dair düşünceye iştirak edilmemiş; suçtan zarar gören kurumun 5271 sayılı Kanun'un 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1. Suçtan zarar gören kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanıkların hukukî durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

2. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanık ...'a yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak,

5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması ve savunmasının zorunlu müdafii huzurunda alınması gerektiği gözetilmeden, sanığın zorunlu müdafii bulunmaksızın alınan 02.05.2016 tarihli savunması ile yetinilip yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3. 5271 sayılı Kanun'un 216/3. maddesine aykırı olarak, hükmün verildiği 29.06.2016 tarihli duruşmada hüküm verilmeden önceki son sözün hazır olan sanıklar Mehmet ve Adem yerine duruşmada hazır bulunan sanık ... müdafiine verilmesi suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

4. Sanık ... hakkında düzenlenen iddianamede, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinin uygulanmasının talep edilmemesi karşısında; ek savunma hakkı verilmeden sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı davranılması,