Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/7795 K.2026/1200

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ...'nın temyizinin verilen hapis cezasının yerinde olmadığına, dosyadaki delillerin lehine olduğuna, kamera kayıtlarındaki şahısların fiziki olarak kendine benzemediğine; sanık ...'ın temyizinin beraat kararı verilmesi gerektiğine; sanık ... müdafiinin temyizinin isnat edilen suçun işlendiğinin sabit olmadığına, dosyada somut delil olmadığına; sanık ... müdafiinin temyizinin dosyada şüpheyi ortadan kaldıracak kesin bir delil olmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.