Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/9639 K.2024/16478

Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve sanık müdafiinin temyiz istemlerinin sanığın suça konu eylemi alkolün etkisi ile gerçekleştirdiğini, sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığını, sanığın zarar giderme talebi olduğu hâlde sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması, çalınan malların değerinin az olması nedeniyle bu hususta indirim yapılmamasına, lehe hükümlerin uygulanmamasına, tekerrür hükümlerinde yeni yasanın uygulanmasına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Karşıyaka 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.05.2013 tarihli ve 2012/616 Esas, 2013/297 Karar sayılı ilâmında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve sanık müdafinin temyiz nedenleri, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,

hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanunun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine "Karşıyaka 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.05.2013 tarihli ve 2012/616 Esas, 2013/297 Karar sayılı ilamındaki, Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesi uyarınca verilmiş 2 yıl 11 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına" karar verilmek suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesine,