Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/9733 K.2024/15671

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 16.05.2024 tarihli ve 2023/2959 Esas, 2024/6767 Karar sayılı kararı ile Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 25.01.2023 tarihli ve 2023/1 sayılı iş bölümüne ilişkin kararında "Temyiz kanun yoluna tabi olmaması nedeniyle ilk bakışta reddedilecek temyiz talepleri ile yalnızca sanık lehine vekâlet ücreti hükmedilmesi istemine yönelik temyiz talepleri görevli dairenin belirlenmesinde göz önünde bulundurulmaz." şeklinde yer alan düzenlemenin dikkate alındığı belirtildikten sonra " Temyiz incelemesine konu eylemler için Mahkeme kararındaki kanunî nitelendirmeye,

uygulanan Kanun maddelerine, iddianamedeki sevke ve temyizin kapsamına göre, bilişim sistemleri, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, şantaj ve kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz başvurularının incelenmesine ilişkin görev ve yetkinin, 28.06.2014 tarihinde Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31 inci maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14 üncü maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun,

27.01.2023 tarihli ve 32086 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 25.01.2023 tarihli ve 2023/1 sayılı kararı uyarınca Yüksek Yargıtay 2. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşılmakla," biçimindeki gerekçe ile görevsizlik kararı verilerek dosya Dairemize gönderilmiş ise de.

Dosyanın tetkikinde, temyiz kanun yoluna tabi olmaması nedeniyle ilk bakışta reddedilecek temyiz taleplerinin bulunmadığı, zira bilişim sistemleri, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik ve şantaj suçlarından İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerle ilgili olarak verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararlarına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin reddine dair ek kararların yasal süresi içerisinde temyiz edildiği,

buna göre temyiz incelemesine konu eylemlerden en ağır cezayı içeren ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-f maddesi uyarınca kurulan hükümlere ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine dair kararlara yönelik temyiz taleplerinin reddine ilişkin anılan ek kararlara yönelik esastan temyiz incelemesini yapma görevinin, 28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun, 25.01.2023 tarihli ve 2023/1 sayılı iş bölümü kararı uyarınca Yüksek Yargıtay 11. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşılmakla,