Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/9742 K.2024/16356

Katılan sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Katılan sanıklara isnat olunan eylemlere uyan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/2, 3-a, 151/1, 106/1-1 ve 106/2-a maddelerinde belirtilen kasten yaralama, mala zarar verme ve tehdit suçları için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, katılan sanıklar ... ve ... hakkında beraat kararı verilen suçlar yönünden sanıkların sorgularının yapıldığı 28.04.2015 tarihinden,

katılan sanıklar ... ve ... hakkında mahkûmiyet hükmü kurulan suçlar yönünden kararın verildiği 07.04.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,