Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/10224 K.2025/22098

Dairemizin 07.03.2024 tarihli ve 2024/612 Esas, 2024/3968 Karar sayılı incelemede, sanık ... hakkındaki hükmün kendisinin istinaf istemi üzerine incelenmesinin eksik bırakıldığı belirlendikten sonra Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.02.2021 gün, 2019/16-493 Esas, 2021/25 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere hükümlerin tümüyle bozularak sanık ...'ın başvurusu yönünden de kül hâlinde incelenmesini temin yerine ''Antalya 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2023 tarih ve 2023/987 Esas, 2023/693 Karar sayılı kararı ile,

sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerin, katılan vekili, sanık ... ve müdafii ile sanık ... ve müdafii tarafından istinaf edildiği, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin istinaf istemlerinin karara bağlandığı, sanık ...'ın 19.10.2023 tarihli istinaf isteminin ise incelenmediğinin anlaşılması karşısında, sanığın istinaf istemi hakkında da karar verildikten sonra,

dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmesi amacıyla Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, '' şeklinde karar verilmesi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince sanık ...'ın başvurusu yönünden ek karar ile inceleme yapılıp 05.09.2024 tarihinde karar verildiği anlaşılmakla, Anayasanın 141/son hükmü dikkate alınıp etkin bir başvurunun bulunması, dosyanın tutuklu olması,

sanık ...'in temyiz isteminden vazgeçmiş olması nazara alınarak dosya içeriğindeki hükümlerin temyiz başvuruları dikkate alınarak esasları yönünden incelenmesinin bir hak kaybına yol açmayacağı belirlenerek yapılan incelemede.

I- Sanık ... müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde Sanık müdafiinin 30.11.2023 tarihli dilekçe ile temyiz talebinde bulunmasının ardından, 13.05.2024 tarihli temyizden feragat iradesini ortaya koyduğu anlaşıldığından, 5271 sayılı Kanun'un 266/1. maddesi uyarınca temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dosyanın İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, II- Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık ... ve müdafii ile katılan vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-b maddesi uyarınca,

ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ... ve müdafii ile katılan vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, III- Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık ... ve müdafii ile katılan vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların.

5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ...'ın temyiz isteminin; pişmanlığının gözönünde bulundurulması gerektiğine, katılanın zararının bulunmadığına, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin; atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, katılanın zararının tazmin isteğinde bulunan sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, katılan vekilinin temyiz isteminin;

dosyadaki mevcut deliller, sanıkların suç işleme kastının yoğunluğu göz önüne alındığında tayin edilen cezaların indirilmesinin kabul edilemeyeceğine, üst sınırdan cezalandırılmaları gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ... ve müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye kısmen uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 38. Asliye Ceza Mahkemesine,

Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2025 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik süresinde Bölge Adliye Mahkemesine istinaf başvurusunda bulunan sanık ...'ın talebi değerlendirilmeden yalnızca sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf istemleri dikkate alınarak Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 20.11.2023 tarihli ve 3378-3072 sayılı hükmü ile düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği ve bu kararın sanık ile müdafii ve katılan vekilince temyizi üzerine.

Dairemizce sanık ...'ın istinaf istemi incelenmediğinden bahisle tevdii kararı verilmesinden sonra Bölge Adliye Mahkemesinin 05.09.2024 tarihli ek kararı ile bu kez sadece sanık ...'ın istinaf istemi incelenerek tekrar düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği ve bu ek kararın da sanık tarafından temyiz edildiği olayda.

Sanık ... ile ilgili istinaf kanun yoluna başvuranların tümünün istinaf istemleri incelenmiş olup bu sanık yönünden Bölge Adliye Mahkemesinin 20.11.2023 tarihli ve 3378-3072 sayılı asıl kararında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

Sanık ...’ın temyiz isteminden vazgeçmesi nedeniyle, katılan vekilinin iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçuna yönelik temyiz isteminin reddi ile hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına ilişkin hükümlerde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak Dairemizce sanık ... hakkında Bölge Adliye Mahkemesince hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen 20.11.2023 tarihli karar ve 05.09.2024 tarihli ek karar yönünden de temyiz incelemesi yapılmıştır. Ortada sanık hakkında aynı suçlara ilişkin farklı tarihlerde Bölge Adliye Mahkemesince kurulan iki ayrı hüküm söz konusudur.

Halbuki Bölge Adliye Mahkemesince sanık ... ve müdafii ile katılan vekilinin istinaf taleplerinin birlikte incelenerek tek bir karar verilmesi gerekirdi. Muhtemel hukuki sorunların önüne geçmek için sanığın istinaf istemi yönünden verilen ek kararın hukuki değerden yoksun sayılması gerekir.

Örneğin, sanığın istinaf istemiyle ilgili inceleme yapılırken daha önce gözden kaçan ve ilk derece mahkemesi hükmünün bozulmasını gerektiren bir hukuka kesin aykırılık nedeninin bulunduğu fark edildiğinde nasıl bir karar verilecektir. Sanık müdafi ve katılan vekilinin istemi üzerine daha önce düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmişken sanığın istinaf istemi ile ilgili olarak hüküm bozulacak mıdır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.10.1984 tarihli ve 320 sayılı kararında da açıklandığı üzere, sanık hakkında verilen hükmün bir bütün olduğu, bu hükme karşı kanun yollarına başvurulduğunda bir bütün olarak incelenmesi gerektiği, kanun yoluna başvuru sonucunda başvuranların bir kısmının başvurusu gözetilmeden yapılan incelemenin, bir bütün olan hükmün kısmen ya da tamamen kesinleşmesine imkân tanımadığı anlaşılmaktadır.

İstinaf kanun yoluna başvuranlardan bir ya da birkaçının isteminin inceleme dışı bırakılması hâlinde bu aşama tamamlanmayacağından bir sonraki aşama olan temyiz aşamasına da geçilmesi mümkün olmayacaktır. Somut olayda da sanığın istinaf istemi süresinde olduğu halde bu istem yönünden istinaf davası görülmeyerek kısmi inceleme yapılmış ve bu şekilde istinaf incelemesi tam manasıyla tamamlanmamıştır.

Bu hâliyle bir sonraki aşama olan temyiz aşamasına geçilmesi de mümkün değildir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.02.2023 tarihli ve 2022/455 E, 2023/85 K. sayılı kararında, taraflardan birinin istinaf isteminin unutulması halinde, istinafa başvuranların taleplerinin birlikte değerlendirilmesi açısından istinaf kararının bozulması gerektiği vurgulanmıştır.

Kanaatimizce, sanık hakkında verilen hüküm bir bütün olup, bu hükme karşı kanun yollarına başvurulduğunda hükmün bir bütün olarak ve istinaf kanun yoluna başvuranların tümünün istinaf taleplerinin birlikte incelenmesi gerektiği nazara alınarak Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince verilen 05.09.2024 tarihli ek karar hukuki değerden yoksun sayılmalı, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 20.11.2023 tarihli ve 3378-3072 sayılı hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin;

sanığın istinaf istemine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince bir inceleme yapılmaksızın karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmeli ve sanığın temyiz isteminin de diğerleri ile birlikte incelenmesinin temini sağlanmalıdır.