KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2025/10444 E., 2026/1911 K.
- Karar tarihi
- 5 Şubat 2026
- Konu
- Bilisim Suclari
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2024/434 E., 2025/85 K
- Suç
- Hırsızlık
- Hükümler
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2025 tarihli ve 2024/434 Esas, 2025/85 Karar sayılı kararın sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü; 7201 sayılı Tebligat
Karar Detayı
311 kelime·2 dk okuma
Kanunu'nun 10/2. maddesinin “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (Bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak,
Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek,
merci tarafından, tebligata Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, yokluğunda verilen kararın, katılanın kovuşturma aşamasında en son bildirdiği adresten farklı olan adresine yapılmasına ilişkin tebliğ işleminin usulüne uygun olmaması karşısında;
Özgün Analiz
Olay Özeti
Olay Özeti: Hırsızlık suçundan üç sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükümleri sanıklar ve müdafileri tarafından temyiz edilmişti. Yargıtay 2. Ceza Dairesi ön incelemede, gerekçeli kararın katılana, kovuşturma aşamasında en son bildirdiği adresten farklı bir adrese tebliğ edildiğini ve bu tebliğ işleminin usulüne uygun olmadığını saptadı.
Hukuki İlke
Hukuki İlke: 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesi gerçek kişilere tebligatta iki aşamalı yöntem öngörür: önce bilinen en son adrese Tebligat Kanunu 21/1'e göre normal tebligat çıkarılır; bila tebliğ iadesi hâlinde adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres kabul edilerek, Tebligat Kanunu 23/1-8 ve Yönetmeliğin 16/2. maddesi uyarınca gerekli şerh düşülüp 21/2'ye göre tebliğ yapılır. Katılana usulsüz tebligat, hükmün ona karşı temyiz süresini işletmez ve dosyanın esastan incelenmesine engel oluşturur.
Uygulama Sonucu
Uygulama Sonucu: Daire esasa girmeden, gerekçeli kararın ve temyiz dilekçelerinin katılana usulüne uygun tebliği, katılanın temyizi hâlinde dilekçenin eklenmesi ve ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın geri gönderilmek kaydıyla mahkemesine iadesine oy birliğiyle karar verdi.
Dava Strateji Notu
Dava Strateji Notu: Temyiz dosyalarında yalnızca müvekkile değil tüm taraflara yapılan tebligatların usulüne uygunluğu incelenmelidir; katılana usulsüz tebliğ, dosyanın Yargıtaydan esas incelemesi yapılmadan geri çevrilmesine ve yargılamanın aylarca uzamasına yol açar - tutuklu işlerde bu gecikme müvekkil aleyhine sonuç doğuracağından mahkeme kalemindeki tebligat zinciri hükümden hemen sonra denetlenmelidir.