Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/10523 K.2025/18245

Sanık müdafiinin 26.05.2025 tarihli dilekçesiyle kararı temyiz etmesinden sonra, sanığın 29.09.2025 tarihli dilekçesine göre, “temyiz hakkımdan feragat etmek istiyorum" şeklindeki beyanı temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğundan ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, II. Katılan ...

Vekilinin Temyiz Talebinin İncelenmesi Neticesinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 20.05.2025 tarihli ve 2025/16 04... /1726 Karar sayılı hükmünün katılan vekilinin yokluğunda verilip, usulüne uygun olarak katılan vekiline 13.05.2025 tarihinde tebliğ edildiği, katılan vekilinin 5271 sayılı Kanun’un 291/1. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçtikten sonra 24.06.2025 tarihinde hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, aynı Kanun’un 298/1. maddesi gereğince katılan vekilinin temyiz isteminin Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, III. Sanıklar ..., ... ve ...

Hakkında Temyiz Taleplerinin Reddine Dair Ek Kararların Temyiz İncelemesi Neticesinde Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 11.06.2025-17.06.2025-25.06.2025 tarihli ve 2025/1604 Esas, 2025/1726 Karar sayılı ek kararların.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin ek kararları temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 11.06.2025-17.06.2025-25.06.2025 tarihli ve 2025/1604 Esas, 2025/1726 Karar sayılı ek kararlarında hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARLARIN ONANMASINA, IV. Sanıklar ..., ..., ..., ... Hakkında Hırsızlık Suçundan Verilen Mahkûmiyet Kararları İle Sanıklar ... ile ...

Hakkında Verilen Beraat Kararlarının Temyiz İncelemeleri Neticesinde 25.02.2025 tarihli dilekçesi ile kamu davasına katılma talebinde bulunan ve bu talebi hakkında Bölge Adliye Mahkemesince olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi nedeniyle suçtan zarar gördüğü açıkça belli olan şikâyetçi vekilinin, 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesine göre Tebliğnameye aykırı olarak katılma ve temyiz taleplerinin kabulüne ve sanık ... müdafii Av. ...'ın temyiz dilekçesini sanık ... müdafii olarak vermişse de, vekaletnamesinin sanık ... adına olması nedeniyle temyiz dilekçesinin sehven ... adına verildiğine karar verilerek yapılan incelemede.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafilerinin temyizlerinin özetle suçun sübutuna, cezalandırmaya yeterli delilin bulunmadığına, suç işleme kastının bulunmadığına, TCK'nın 39. ve 168. maddelerinin uygulanması gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, kararların usul ve yasaya aykırı olduğuna; katılan şirket vekilinin temyizinin ise özetle sanıkların üst sınırdan cezalandırılmaları gerektiğine ve beraat eden sanıkların da mahkum olmaları gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Hükmedilen cezaların miktarları itibari ile duruşma taleplerinin, 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede, Sanıklar hakkında kurulan mahkûmiyet ve beraat hükümlerinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafileri ile katılan şirket vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik, Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,