Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/11156 K.2025/18633

Kanun'un 9. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin; sanık hakkında belirlenen cezada 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143. maddesinin hatalı uygulanarak eksik ceza tayin edildiğine ilişkin olduğu, sanık ve müdafîinin temyiz istemlerinin ise; eksik inceleme ile hüküm verildiğine, sanığın ikrarının bulunmadığına, parmak izi ve kamera gibi somut delil bulunmadığına, etkin pişmanlık ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak.

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d maddesi uyarıca belirlenen 5 yıl hapis cezasından suçun gece vakti işlenmiş olması nedeniyle artırım yapılırken, suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesi uyarınca, yarı oranında artırım yapılması gerektiği gözetilmeden 1/4 oranında artırım yapılmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,